Poniedziałek, 29 maja 2017 r. Imieniny: Teodozji, Magdaleny

Aleksander i „Aleks”

(2008-03-03 15:48:33)

Po dłuższej przerwie Biblioteka Publiczna Gminy Wejherowo otwiera swe podwoje i zaprasza na pierwszą imprezę. Będzie ona łączyć dwie rocznice, które w bieżącym miesiącu przypadają. W ten sposób uczcimy dwie wybitne postaci ruchu kaszubskiego, które również w życiu wiele łączyło.

Pierwszą jest Aleksander Majkowski, lekarz, pisarz i działacz kaszubski, który powszechnie uważany jest za największą postać regionalizmu pomorskiego. Urodził się w 1876 r. w Kościerzynie, studiował w Niemczech, a potem pracował m.in. w Gdańsku, Kościerzynie i Sopocie. W 1908 r. założył sławne pismo „Gryf” i stał się znanym publicystą, organizatorem i twórcą kaszubskim. Lata pierwszej wojny światowej przeżył w armii pruskiej, z którą przemierzył tereny Rumunii i Francji. Po wojnie mieszkał w Grudziądzu i Kartuzach. Kontynuował pracę dziennikarską i literacką, której owocem jest sławna powieść „Żëce i przigodë Remusa”. Zmarł 70 lat temu, dokładnie 10 lutego 1938 r. w Gdyni, w dniu święta tego miasta. Bieżący rok 2008 został ogłoszony Rokiem Majkowskiego.

Na koniec lutego przypada też rocznica związana z naszym patronem, Aleksandrem Labudą, a mianowicie urodziny jego najsławniejszego bohatera, Guczowego Macka.

Ten urodził się dokładnie 29 lutego, ale nigdy nie podawał dokładnego roku. Metodą eliminacji udało się ustalić, że mógł to być tylko rok 1900. Mack ma więc już 108 lat i jest starszy nawet od swego autora. W tym roku mija też 77 lat od jego oficjalnych narodzin, bo nastąpiły one w październiku 1931 r. na łamach „Gryfa Kaszubskiego”, który był dodatkiem do „Gryfa” wydawanego przez Aleksandra Majkowskiego. A dokładnie 75 lat mija właśnie od powstania pisma „Zrzesz Kaszëbskô”. Z tym tytułem Guczow Mack jest najbardziej kojarzony. Również w 1933 r. Aleksander Labuda wydał pierwszy zbiór swych felietonów z cyklu „Guczow Mack gôdô„1. Książka nazywała się „Kąsk do smjéchu”.

Obie sławne kaszubskie persony bardzo wiele łączyło. Labuda czytywał „Gryfa” wydawanego przez Majkowskiego, a Majkowski pisywał do „Zrzeszy”, którą redagował Labuda. Młody „Aleks” spotkał się z Aleksandrem w Kartuzach w 1928 r., co ukształtowało jego drogę życiową na zawsze. A 10 lat później na pogrzebie Aleksandra Majkowskiego Labuda przysiągł wierność kaszubskim ideałom, które Majkowski symbolizował. Był jego największym uczniem, a można też powiedzieć, że dorównał swemu nauczycielowi stając się największym działaczem kaszubskim XX wieku. Pamięć o nich obu ciągle jest żywa, ich dzieła są nadal czytane, wydawane i komentowane. Przykładów na to jest wiele, chcemy do ich długiej listy dopisać naszą skromną uroczystość.


J. Borchmann, BPGW Bolszewo

© 2006 GBP Bolszewo | webmaster | RSS
Ilość osób na stronie: 52. Czas ładowania: 0.00816